NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
PRZEDSTAWIONA W SERIALU HISTORIA JEST FIKCJĄ
POSTACI, ORGANIZACJE, RELIGIE ORAZ WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE
Jeong Sang-hun!
- Ej. - Widziałeś mnie.
Czemu się nie zatrzymałeś?
- Dalej mnie będziesz unikał? - Wiem, co myślisz.
- To dlaczego tak się zachowujesz? - Później.
- Puść mnie. - Później.
Wyjaśnię wszystko.
Tylko zostaw mnie teraz.
Od kiedy jestem dla ciebie obca?
Nie jedź.
Zostań.
- Przepraszam. - Nie jedź.
CEL
NABOŻEŃSTWO ŻAŁOBNE POSŁA KIM SEUNG-CHEOLA
„Gdy nas obejmowałeś
swą głęboką miłością...
tak długo,
wzrosłeś obok niczym gałąź.
Porzuć, proszę,
wszelkie bolesne wspomnienia starego życia.
Zabierz ze sobą jedynie te miłe i radosne”.
- Co jest? - O co chodzi?
Z drogi.
Sang-hun.
Oszalałaś?
Mówisz, że to dłoń Sang-huna?
Obrączka...
Jest milion takich obrączek na świecie.
Jak mogłaś przerwać nabożeństwo?
Ona ma rację.
Mylisz się.
To nie może być dłoń mojego syna.
Macie już wyniki?
Tak.
To zapewne dłoń Sang-huna.
Nie wierzę.
Mamo.
Czy to na pewno dłoń mojego syna?
Czy jest pani pewna, że nie nastąpiła pomyłka?
Pani doktor?
Z pewnością coś po drodze poszło nie tak.
Proszę sprawdzić raz jeszcze.
Tylko tym razem proszę się postarać.
- Pan wyjdzie ze mną. - Nie.
Mówić tak przy niej?
Makabryczny opis.
Pani Kim.
Proszę mówić.
Dobrze.
Dłoń została ucięta siekierą bądź nożem rzeźniczym.
Miejsce ucięcia nie jest gładkie,
więc to amatorska robota.
A teraz najważniejsza wiadomość.
Oszacowaliśmy czas amputacji.
Dłoń nie jest w stanie rozkładu.
Ze względu na rozmiar naczyń krwionośnych
sądzę, że minął dzień, góra dwa.
Zakrzepy w dłoni są nieliczne,
więc odcięto ją żywemu człowiekowi.
Czy Sang-hun żyje?
Mówi pani, że może żyć, prawda?
Nie wierzę, że jestem w Songju.
Jasna cholera.
POLICJA W SONGJU
Czy to pan prowadzi tę sprawę?
- Ma związek ze śmiercią posła? - To dłoń Jeonga?
- Czy wciąż żyje? - Uwaga.
- Do tyłu! - To morderstwo?
Tego wieczoru w trakcie nabożeństwa ku pamięci posła Kima
znaleziono w pobliżu odciętą dłoń Jeong Sang-huna.
Jako że doszło do zdarzenia w Songju oraz tu mieszka poszkodowany,
śledztwo będzie prowadzone stąd.
Oczywiście regionalna jednostka śledcza z Seulu przejmie dowodzenie,
ale proszę również miejscową policję o pomoc.
Zajmowaliśmy się wypadkiem posła Kima,
nim tu przyjechaliśmy.
Charakter nowej sprawy nie pozwala zwlekać,
- więc policjanci muszą... - Pracować nad obiema.
- Tak? - Musimy te sprawy
połączyć w jedną.
Jeden umarł, drugi zaginął tego samego dnia.
I znaleziono jego dłoń
tuż obok nabożeństwa tego pierwszego.
Nie da się oddzielić tych dwóch spraw.
Wezmę te sugestie pod uwagę.
Rety.
Podkopujesz mój autorytet przed całą policją?
- Wkurzyłem cię? - Mostek wołowy.
Co ty...
Mam ci za to obiad stawiać?
Nieznośny gnojek.
Mogę na tym pojeździć?
Nie ma innego krzesła?
SONGJU
Nie ogarniam tego Jeong Sang-huna.
Jego ojciec jest właścicielem JQ.
Jedynak prezesa Jeong Yeong-muna.
Ojciec chciał oddać mu całe przedsiębiorstwo.
A ten odmówił i wyprowadził się za granicę.
Podobno uczył się fotografii czy czegoś w Niemczech.
Co za lekkoduch.
Cztery miesiące temu wrócił sobie do Korei
i prezesuje nowej firmie.
Skąd ta nagła zmiana?
Nie wiem skąd, ale wtedy zaczął się zmieniać.
Został prezesem i działał przeciw teściowi.
Z żoną doszło do separacji.
Właśnie, co z jego żoną?
Masz jakieś podejrzenia?
Co pani robi?
Znalazła pani to miejsce.
Słyszałem, że o nie pani pytała.
Powiem szczerze.
Podejrzewałem Jeong Sang-huna.
Ale teraz wszystko jest zamazane.
Nie tylko ja go podejrzewałem, prawda?
Wie pani,
kto zaatakował jej ojca i męża?
- Skąd miałabym wiedzieć? - To pani, pani Kim.
Pani ostatnia widziała męża.
Mówiła pani, że wyjechał, ale tamtego dnia jechała za nim.
Co pani zrobiła,
gdy się wtedy spotkaliście?
Mam zdobyć nakaz i panią przesłuchać?
Jak będzie?
To sprawa prywatna.
Słucham?
Pani ojciec już umarł,
a mąż nie wiadomo, czy żyje.
Gdzie tu „sprawa prywatna”?
Nie chce pani się dowiedzieć?
Myśli pani, że to jakieś żarty?
Jechałam za nim,
żeby dać mu papiery rozwodowe.
Dałam mu i wróciłam. Wystarczy?
Komendancie.
Komendancie!
Co jest?
- Co? - Proszę spojrzeć.
Co masz?
Zatrzymaj.
Pokaż rejestrację tego motocykla.
Dobrze.
Przybliż na numery.
Popatrzcie no.
Wiesz, o czym mówię?
Dzień dobry.
Mam pytanie.
Chcę wysłać paczkę, ale szybko.
Kto jeździ tym motocyklem?
A dlaczego tym?
Podobno jest najszybszy.
Chung-sik! Ktoś cię szuka.
Paczkę dowiezie każdy.
O co chodzi?
Mam takie pytanie.
Pan dostarczył paczkę z nagrania?
- Ej! - Ty draniu!
Pożyczam, zaraz oddam.
- Ktoś ty? - Zaraz oddam.
Gnoju jeden!
Z drogi! Suńcie się!
Co ty!
Nie miałem pojęcia, co tam było!
To dlaczego uciekasz?
Bo się wystraszyłem. To nie ja, powaga.
Pewnie z mediów dowiedział się o zawartości.
Mało nie narobił ze strachu, że może beknąć.
Wiedział, że coś nie gra.
Miał odebrać paczkę.
Wysłano go na jakieś odludzie.
Znalazł kasę i pudełko wewnątrz lodówki.
Zlecenie dostał od mężczyzny,
który używał telefonu na kartę.
Co to ma być?
Kiepsko to wszystko widzę.
- Tae-sik. - Co?
- Weź no! - Co?
- Nie wchodź tak tu w butach. - Ty tak na serio?
Bronisz zasad jak niepodległości.
Dlaczego zezłomowałaś auto bez mojej wiedzy?
No wiesz co? To było dawno i nieprawda.
Coś nowego?
Tak.
Brak śladów włamania. Nagrania, odciski palców, nic.
Nie ma nic niezwykłego. Wyszedł z własnej woli.
A podobno studiował fotografię.
Przerwał studia? O co chodzi z tym zdjęciem?
A co? Ładne jest.
- Sprawdzaliście biurko? - Jeszcze nie.
O rety.
Chyba warto było zdradzić żonę. Popatrz.
Ale to jest jego żona.
No, jednak trochę taka nie bardzo.
- Nie? - Trochę.
Co to?
O matko.
„Przetarłam pomidory.
Wypij sok zamiast kawy. Seo-hui”.
- Seo-hui? To jego żona. - Zgadza się.
Pewnie tworzyli szczęśliwą parę.
- Przecież podobno miał kochankę. - Co nie?
Tak tu czysto.
Jedna łyżeczka, jedna szczoteczka.
Ani śladu kobiety.
Pisze jak dzieci w szkole.
Tak.
Zadzwoniłam do pani, ponieważ mąż się nie wymeldował.
- A na policję? - Też dzwoniłam.
Pomyślałam, że lepiej ich nie dotykać, więc leżą tak, jak były.
Rozejrzę się.
Dzień dobry.
Pani tutaj.
Ale bajzel na łóżkach.
Dwie szklanki. Dwie szczoteczki.
W gabinecie zero śladu kobiety, ale tutaj już tak.
Jest monitoring w przedpokoju?
Tak.
W pokoju były dwa łóżka.
Nie był tam sam?
Wie pani, z kim przebywał?
Pokój zarezerwowany na jego nazwisko.
Jak długo tu był?
Od 25 lutego do 2 marca.
2. marca? Wtedy zaginął.
Był tutaj?
Muszę sprawdzić nagrania z czasu jego pobytu.
To należało do taty.
Był z tatą?
ZABEZPIECZONE DOWODY ŚWIADEK?
Powinniśmy to sprawdzić.
Daj znać, co o tym myślisz.
Gdzie są położone?
Na całym tym obszarze. I tutaj.
Jeśli rzucisz na to okiem,
znajdziesz trochę statystyk.
Odnieś się do tych danych.
Co oni tu robili?
HOL WEJŚCIOWY
Jeong Sang-hun.
Matko, nic się nie dzieje.
Ta kobieta.
Niezła z niej laska.
Tae-sik, weszła do niego. Widzisz?
Gdzie tam, to nie jego pokój.
No tak, on był obok.
To Kim Seung-cheol?
Romansował z zięciem?
Chyba znowu ci odbija.
Skoro nie tak, to co robili tam razem przez tydzień?
Nie pytaj. Leć na górę i zabierz wszystko z pokoju.
Szybko.
Nie zapomnij o papierach w niszczarce. Jasne?
Jasne.
Działo się coś dziwnego, kiedy tu byli?
Prosili, żeby nie sprzątano pokoju w trakcie ich pobytu.
Właściwie niczego więcej nie chcieli.
Tyle tylko, żeby nikt tam nie wchodził.
KORYTARZ
JEON HO-GYU
Co jest?
Był na liście za nielegalne parkowanie.
Nie ma to żadnego sensu.
Po co Jeong Sang-hun by tutaj jechał?
Jak by to otworzyć?
Wiem. Zadzwonię po techników.
Własnych rąk nie masz?
KANCELARIA PRAWNA GANGSIM
ROZWÓD ZA POROZUMIENIEM STRON
Choć raz nie kłamała.
Detektywie Jo, znalazłem coś takiego.
PARAGON
MIRI-DONG, HUI-SUK
- Jesteśmy w Miri-dong? - Tak.
„Miri-dong, Hui-suk”.
Hui-suk?
Mała szansa, że to męskie imię, prawda?
Spotkał się tu z kobietą.
Czyli plotki były prawdziwe.
No tak. Lepiej spotykać się na odludziu.
Ale dlaczego zostawił tu auto?
Żeby się nie wyróżniać.
Dzień dobry pani.
Czy mieszka tu kobieta imieniem Hui-suk?
Proszę pani.
„Hui-suk”?
Co to za Hui-suk?
O to właśnie pytam.
Rety, nie.
Dzień dobry. Mogę zadać pytanie?
Znają panie niejaką Hui-suk?
- „Hui-suk”? - Tak.
Druga córka Jeong-ja ma na imię...
Hyang-suk, co nie?
- Tak. - Śliczna jest.
Nie, chodzi nam o Hui-suk.
Hyang-suk to śliczna dziewczyna.
Ale oceny w szkole to miała słabe.
- Mimo to śliczna. - Prawda.
HERBACIARNIA HUI-SUK
Dlaczego o niego pytacie?
Pamięta go pani?
Może najpierw kupicie herbatkę albo co?
Biznes tu prowadzę, nie ma nic za darmo.
Poproszę jogurt jagodowy.
Nie mam niczego takiego.
Ale mam dobrą herbatę shiquan dabu.
Dobrze.
Poprosimy...
o dwie.
Dwa razy herbata shiquan dabu.
Dobrze.
Umarł.
Słucham?
Wyglądało trochę tak,
jakby coś się miało stać.
Coś ty powiedział, sukinsynie?
- Powtórz. - Ale co?
- Twoja ostatnia szansa. - Zrobiło się niemiło.
Od razu mi się nie podobałeś.
Cały czas odgrażał się temu drugiemu.
Aż się zdziwiłam.
Cholera.
Po całej tej kłótni obaj wyszli tylnymi drzwiami.
Pomyślałam sobie,
że skończą się kłócić na zewnątrz.
- Tak sądziłam. - O co się pokłócili?
Skąd mam niby wiedzieć?
Znaczy, chyba słyszałam jedno imię
- powtórzone parę razy. - Jakie?
Tego, który właśnie zmarł...
Jak mu było?
- Kim Seung-cheol. - Tak, to on.
Nie pozwalaj sobie.
Myślisz, że takie coś wystarczy?
Nie lekceważ mnie.
Powiedz Kim Seung-cheolowi. I tak nic nie zmienisz!
Cholera.
Chyba o nim rozmawiali.
Widziała pani tego, z kim się kłócił?
No wie pan, za dużo by pan chciał wiedzieć.
Widziałam ledwo tył jego głowy.
Poproszę jeszcze jedną herbatę.
Wie pan co, naprawdę nie pamiętam.
Podaj panu jeszcze raz to samo.
Dobrze.
Prawdę mówię. Nie pamiętam jego twarzy,
ale...
jego zapach.
Pamiętam, jak pachniał.
Jak?
Wy tego może nie znacie.
To jakby zapach pracowników na budowie.
Jest taki ostry i gryzący.
Proszę pani.
Tak?
Kim jest Hui-suk?
A niech mnie.
Chce pan wiedzieć?
Tutaj ostatni raz widziano Jeong Sang-huna.
Żadnych kamer w pobliżu.
Z kim się tu spotkał?
To jakby zapach pracowników na budowie.
Jest taki ostry i gryzący.
Jest tu jakaś budowa w pobliżu?
Nic po drodze nie widziałem.
A może agencja pracy albo firma budowlana?
Pewnie mnóstwo.
Ostry i gryzący?
SONGJU RMC
A pan dokąd?
To chyba tutaj.
CHCEMY NASZĄ PRACĘ
Strajkują.
GOTOWY BETON Z SONGJU ZWIĄZEK ZAWODOWY
RZĄD ZABIJA PRACOWNIKÓW
STOP MASOWYM ZWOLNIENIOM I RESTRUKTURYZACJOM
DOŚĆ MASOWYM ZWOLNIENIOM
„Obóz związku zawodowego”?
Kim Seung-cheol?
Tata bardzo im pomagał,
kiedy wybudowano fabrykę.
Tak słyszałam.
Pracownicy go wspierali.
- Ale ostatnio... - Odwrócili się.
Fabryka przegrywała z nowym przedsięwzięciem.
Czy człowiek,
który próbował się spalić,
jest na zdjęciu?
- On tam mógł być? - Owszem.
Zdrajca!
Kim Seung-cheol!
Masz przeprosić, Kim Seung-cheol!
- Wytarczy. - Zdrajca.
- Tylko spokojnie. - Przeproś!
- Proszę się uspokoić. - Masz przeprosić.
Zgaście go.
Kim Seung-cheol!
Masz przeprosić!
Przykro mi, ale nie wiem.
Nie widziałam jego twarzy.
Na plecach miał napis: Gotowy beton z Songju.
Chyba strój pracownika.
Rozumiem.
Przyjrzę się temu.
Dziękuję.
Ach, chwila.
Co do pani męża...
Nie znalazłem dowodów na romans.
Jak na razie.
Detektywie Jo.
Proszę
znaleźć Sang-huna. Błagam pana.
Dobrze.
Facet, który próbował się spalić.
Nazywał się Kim Pil-yeon.
Przedstawiciel związku.
SKLEP MIĘSNY
Ale nie możemy go znaleźć.
Podobno jego żona prowadzi sklep mięsny w Songju.
Przepraszam.
Jest tam kto?
DO WYNAJĘCIA
Pan to kto?
Jestem z policji.
Pani mąż to Kim Pil-yeon?
- Zaczekaj w środku. - Dobrze.
Wyprowadzamy się w tym tygodniu.
Szukam pani męża.
Wie pani, gdzie jest?
Cały tydzień go nie widziałam.
Cały tydzień?
Wtedy zginął Kim Seung-cheol i zniknął Jeong Sang-hun.
A jednak
zdaje się pani niewzruszona.
Policjant szuka pani męża,
a pani nie pyta dlaczego.
Proszę mi powiedzieć, jeżeli wie pani, gdzie go znajdę.
Jak już go pan znajdzie...
niech tu nie wraca.
Nawet po swojej śmierci.
Mamo, głodny jestem.
Dobra. Zaczekaj na górze.
Dłoń została ucięta siekierą bądź nożem rzeźniczym.
Co ty, jesz z pudełka?
Dziwny jesteś.
- Jin-gyeong. - Tak?
- Zajęta? - Co?
Otwórz marynowaną rzodkiewkę z łaski swojej.
Dobra.
Ho-gyu nie jest zajęty.
I co?
Jeong Sang-hun i Kim Seung-cheol
wydawali się całkiem zgodni, żadnych kłótni.
No więc zatrzymali się
w hotelu w Songju, ale po co?
Właśnie.
Nie chcę widzieć tego obrazu w głowie.
Ej, no.
To nie tak.
Wydaje mi się, że utknęli w tym hotelowym pokoju,
bo coś tam robili.
- No tak, tylko co? - Ho-gyu, podaj papier.
Chwila.
Proszę.
Co to?
„Przeniesienie przedsiębiorstwa odnawialnych źródeł energii w Songju”.
Dobra robota.
Czyli Kim Seung-cheol wspierał
te nowe interesy Jeong Sang-huna.
Ale co ta nowa firma ma wspólnego
z Kim Pil-yeonem?
Rety, ty chyba słabo rozumiesz,
w jaki sposób działają ludzie.
Zobacz.
Kto stworzył tu miejsca pracy w fabryce?
Kim Seung-cheol.
Dla Kim Pil-yeona nie był zwykłym posłem,
tylko idolem.
Idolem. Wzorem do naśladowania.
Ale sprawy się rypły
z powodu jakiegoś gościa.
Jak myślisz, kogo?
Jeong Sang-huna.
Ogłosił, że zamknie fabrykę
i zajmie się nową firmą.
A Kim Seung-cheol, któremu ufali,
wziął jego stronę.
Więc Kim Pil-yeon się wnerwił i poszedł do posła.
Wziął się i podpalił,
że niby kończy ze sobą, no ale nie wyszło.
Jak się tak przyjrzeć Jeong Sang-hunowi,
to facet jest bardzo przystojny.
No i bogaty.
Dlatego ten zrobił się taki zazdrosny.
Postanowił ich zniszczyć.
Zabił ich wszystkich.
Jin-gyeong!
Skończyłaś już?
Wyjaśnię raz jeszcze.
Teść z zięciem połączyli siły,
żeby zamknąć fabrykę i ruszyć z nową firmą.
Dlatego Kim Pil-yeon ma im za złe.
- No tak. - O tym mówiłam.
Mówiłaś coś zupełnie innego.
Rety, jakiś ty nieprzyjemny.
Jin-gyeong chyba interesuje się literaturą.
To choroba.
Weź przestań.
Powinniście mnie posłuchać.
WYNIKI TESTU
ZGODNOŚĆ
Komendancie.
Znaleźli je.
Co takiego?
DNA Jeong Sang-huna.
Znaleźli je na jednym z noży.
Policja podejrzewa przedstawiciela związku zawodowego Songju RMC
o porwanie Jeong Sang-huna z Grupy JQ.
Poszukiwania mężczyzny trwają.
Na miejscu jest nasz dziennikarz.
Policja odnalazła nóż ze śladami krwi prezesa Jeonga
w sklepie mięsnym żony Kima.
Fabryka, w której Kim pracował,
zostanie wkrótce zamknięta,
gdyż Grupa JQ skierowała swój wzrok
na odnawialne źródła energii.
To mogło podburzyć Kima, którego poszukiwania trwają.
Prawdopodobne jest również, że Kim ma związek
ze śmiercią Kim Seung-cheola.
Policja przygląda się i temu wątkowi.
Co jest?
Tamten człowiek,
z którym Sang-hun się spotkał.
Znalazłeś Kim Pil-yeona?
Przykro mi, ale nie. Szukamy go wszędzie.
Co wy się tak z tym guzdracie?
Policja też go szuka.
Wkrótce go znajdziemy.
Przepraszam pana.
Wszystko zaczęło się przez ciebie.
Nie zapominaj o tym.
Jeżeli Sang-hun nie wróci,
nie będzie już dla ciebie...
tutaj miejsca.
Jasne?
Wynocha.
SONGJU RMC, PREZES CHOI CHI-DEUK
Kim Pil-yeon?
Niewiele o nim wiem.
Przedstawiciel związku zawodowego.
No właśnie. Nie przyjaźnimy się.
Nie mówię, że byliśmy wrogami.
Nie było między nami ani dobrze, ani źle.
To tyle.
Może wie pan, gdzie on teraz jest?
Bo ja wiem.
Gdzieś słyszałem, że siedzi w kasynie.
Ale sam nie wiem.
Powinien pan zapytać związkowców.
Proszę się napić.
Herbata z kurkumą. Bardzo dobra na zdrowie.
- Dzień dobry. - Cholera, odbierze ktoś ten telefon?
Świetna robota.
- Masz coś nowego? - Nie.
Przejrzałam nagrania z całej okolicy,
ale Jeong Sang-huna nie było nigdzie w okolicy.
Jakby zupełnie wyparował.
Tae-sik, a ty co?
Masz coś?
- Halo? - Prezes i związkowcy
niewiele powiedzieli o Kim Pil-yeonie.
Zgłosił się jakiś świadek?
Paru dowcipnisiów dzwoniło i nic więcej.
Wyłączył telefon, więc go nie namierzymy.
- Gdzie się ukrywa? - No tak, dziwne.
Proszę powtórzyć, kto mówi?
- Halo. - Jeongseon, prowincja Gangwon.
Bo ja wiem. Gdzieś słyszałem, że siedzi w kasynie.
- Prowincja Gangwon. - Słucham.
Ej, daj mi telefon.
- Widział pan posła Kima? - Chwila.
Kim Seung-cheol nie żyje.
- Tak? - Halo?
- Jaki jest adres?
Sio mi stąd.
Co ty tu porabiasz?
Jak masz na imię?
Co jest, kurwa!
Gdzie on jest?
Nie wiem. Nie mam pojęcia.
Gdzie jest Jeong Sang-hun?
Nie wiem, skurwysynie!
Nie powiesz?
Nie wiem!
O kurwa.
Ojej.
Seo-hui.
Tato.
Moja droga, dlaczego chodzisz tak sama w deszczu?
Na pewno nie jest ci łatwo.
Trudno mi sobie wyobrazić.
Nawet mnie trudno to przetrwać.
Tym bardziej tobie.
Widziałem wiadomości.
Tato.
Jak ktoś mógł zrobić coś takiego?
Z byle powodu...
Takie coś?
Oślepia nas każda drobna strata,
choćbyśmy mieli już niemal wszystko.
Ale rozumiem.
Mnie też trudno w to uwierzyć,
chociaż wiem, jak bywa.
Przepraszam, tato.
Tato, przepraszam.
Kiedy ostatni raz widziałam Sang-huna,
byłam dla niego taka okropna.
A jeśli już nigdy go nie zobaczę?
Nie.
Tak nie będzie.
Jestem pewien,
że Sang-hun wróci.
Jestem przekonany.
Na pewno wróci,
więc głowa do góry.
- Dobrze? - Tak.
Sang-hun.
Hej, Sang-hun!
Sang-hun!
Cięższa jesteś.
Ej, no!
Gdzie byłeś?
No mów!
Nie mogłam się ciebie doczekać.
Dlaczego nie odbierałeś telefonu?
Jak mogłeś? Gdzie byłeś?
Ale z ciebie dupek.
- Przepraszam. - Czekałam i czekałam.
Tęskniłem za tobą tak bardzo.
Ja za tobą też.
Też za tobą tęskniłam, Sang-hun.
Dzień za dniem tęskniłam.
Pokaż.
Nic ci nie jest?
Nic się nie stało?
Tak mi ulżyło.
Tak bardzo się cieszę.
Sang-hun...
Nie!
Sang-hun...
Nie!
CHCESZ URATOWAĆ MĘŻA?
WYSTARTUJ W WYBORACH, JEŻELI ZALEŻY CI NA ŻYCIU SANG-HUNA
TO JEDYNY SPOSÓB
JEŻELI KOMUŚ O TYM POWIESZ,
JEONG SANG-HUN UMRZE
Co?
Nie...
Nie.
Nie!
Co teraz?
Nie!
Kazałem wam czekać.
Nie widzieliście sondaży?
Nikt nawet nie zna waszego kandydata.
W Songju potrzebny jest ktoś z rodziny Kim Seung-cheola.
- Jest tam? - Tak.
- Chwila! - Muszę kończyć.
Proszę pana, zgadzam się.
- Co teraz? - Właśnie na panią czekałem.
Dzisiaj szczęście mi sprzyja, pani poseł Kim.
Proszę mi pomóc.
Dam z siebie wszystko.
Patrzcie.
Robota tego drania.
- Proszę pana. - Tak?
To na pewno ten człowiek?
Ile jeszcze będzie pan pytał? Mówiłem, że on.
Na własne oczy widziałem, jak stąd wybiega.
Co za bałagan.
Wszystkie drzwi były zamknięte.
Ciekawe, jak się tu dostał.
No i co to za kłótnia była?
Kłócili się?
- Słucham? - Widział to pan?
Nie widziałem, ale słyszałem.
Wydawało się, że to poważna sprawa, więc zadzwoniłem na policję.
A jak wróciłem, to wszystko tak zastałem.
Dobra, pomyślmy.
W dniu zaginięcia Jeong Sang-huna
Kim Pil-yeon pokłócił się z kimś w tym opuszczonym budynku.
Kto to mógł być?
- Jeong Sang-hun. - Co nie?
Kim Pil-yeon odciął tam jego dłoń.
A potem podpalił budynek,
żeby nie było dowodów. Mogło tak być?
A gdzie jest Jeong?
Może jest tam jego ciało?
A co? Myślisz, że nie żyje?
To bardzo prawdopodobne.
Ho-gyu, brak ci doświadczenia, możesz nie wiedzieć,
ale takie rozczłonkowania
oznaczają rychłą śmierć ofiary.
A na briefingu mówił pan, jakby Jeong żył.
Cały kraj mi się przyglądał. Miałem powiedzieć:
„Pewnie już nie żyje, ale może znajdziemy ciało”?
Jeong Yeong-mun żąda, byśmy znaleźli syna.
Po co nam kłopoty?
Co do noża...
Po co go odłożył?
Mówię o Kim Pil-yeonie.
Po co odłożył nóż
w Songju, skoro użył go w Jeongseonie?
Nie dziwi was to?
Może taki z niego pedant.
Jak Ho-gyu. Zawsze odkłada rzeczy na swoje miejsce.
Ja tak nie robię.
- Cicho tam. - Co jest?
Ta kobieta. Co ona tam robi?
Drodzy mieszkańcy Songju
i wszyscy państwo, którzy się tu dzisiaj zebrali.
Dzień dobry. Nazywam się Kim Seo-hui.
Nie tak dawno
przeżyłam największą tragedię,
jaka spotkała mnie w życiu.
Musiałam przedwcześnie pożegnać ojca.
Osobę, którą kochałam i szanowałam najmocniej.
A jednak
chciałabym odłożyć na bok żal,
ponieważ mój ojciec, oddany Songju przez całe życie,
odszedł, nim zdążył ukończyć swe dzieło.
Zrealizuję jego pragnienia.
Ogłaszam swój start w nadchodzących wyborach uzupełniających.
Jeżeli mnie państwo wybiorą,
otoczę nasze miasto, Songju,
całym swoim troskliwym sercem.
KIM SEO-HUI STARTUJE W WYBORACH
- Mój ojciec kochał... - Proszę pana.
- ...mieszkańców Songju... - Damy radę?
Pan Hong trzyma jej stronę.
Powinniśmy się postarać.
Ja, Kim Seo-hui,
dam z siebie wszystko.
- Dziękuję. - Mówi się,
że śmierć posła Kima to było morderstwo.
- Czy to prawda? - Nie wie pani,
- czy pani mąż żyje. - Rety.
- No to narobiła problemów. - Zwariowała czy co?
Odcięli dłoń jej męża.
Nawet nie wie, czy żyje.
- A ona co? - Wiedziała pani, że się temu sprzeciwiał?
- To pod naciskiem Grupy JQ? - Przepraszamy.
ZGROMADZENIE NARODOWE REPUBLIKI KOREI
Wierzę...
że mój mąż
do nas wróci.
Zwariowała?
Wydaje się jakaś inna.
Chce na trumnie ojca zdobyć stołek
w Zgromadzeniu Narodowym, nie?
Niby taka cicha i niewinna,
a w środku aż buzuje od przerostu ambicji.
Co nie?
Ej, a ty dokąd?
To musiało być dla pani trudne.
Przepraszam na moment.
Oczywiście.
Poradzę sobie sama.
Dobrze.
NUMER NIEZNANY
Halo?
Halo? Kto tam?
Halo?
- Halo? Proszę... - Chcesz go znaleźć?
Boże mój...
Tak, nie zabijaj go, proszę.
Daruj mu życie.
Jesteś Kim Pil-yeon, prawda?
KIM SEO-HUI
No co za kobieta...
Halo, tu Jo Tae-sik.
Mogę prosić panią Kim?
No cóż, ona...
Zniknęła.
- Naprawdę? - Tak.
DOKONANO WYPŁATY Z KONTA
Że co? Wypłata?
Co jest? O co chodzi?
Detektyw Jo prosił, bym nadzorował konta rodziny Jeong Sang-huna,
więc mam je na oku.
I właśnie wypłacono
- kwotę z konta Kim Seo-hui. - Co?
- Ile? - Wypłacono 50 milionów wonów.
Co? Aż tyle?
Co się dzieje?
Komendant twierdzi, że coś jest na rzeczy.
Czyli Kim zniknęła,
a z jej konta wypłacono pieniądze.
Co takiego?
Znajdź ją.
- Poproś o wsparcie. - Dobrze.
Niebieski kontener morski.
LTCK...
LTCK.
Sang-hun.
Muszę go znaleźć.
Sang-hun.
Co ty, facet, robisz? Oszalałeś?
Wiózł pan kobietę z Seulu?
- Tak. - Gdzie ona jest?
Wysiadła tam.
Sang-hun, gdzie jesteś?
Gdzie jesteś?
LTCK...
Gdzie to jest?
Sang-hun.
Niebieski kontener morski. LTCK.
Muszę go znaleźć.
„LTCK”.
Tutaj.
Sang-hun?
Sang-hun.
Dlaczego wszystko kręci się wokół Kim Seo-hui?
Niczego nie rozumiem.
- Seo-hui, wycofaj się. - Córka zdrajcy
powinna się wycofać!
Drodzy mieszkańcy Songju.
Niech się pani nie poddaje, pani Kim.
Na początek otoczenie Kim Pil-yeona.
Podobno policja interesuje się teraz panem Choi.
Skąd to kłamstwo?
Kim jest ten drań, który za wszystkim stoi?
Wyniki sondażowe...
Weź się w garść i odpowiadaj.
Co mam teraz robić?
Napisy: Cezary Kucharski